"Tęsknię by odejść

od syku wypowiedzianego kłamstwa 

i wiecznego Krzyku przerażenia ogromiejącego

 Gdy dzień ucieka za Wzgórza

i zmierza ku Morskim głębinom 

Tęsknię by odejść 

lecz boję się że 

jakieś życie choć jeszcze nie zakończone 

może wybuchnąć ze starego kłamstwa 

żarząc się i strzelając w górę 

pozostawić mnie ślepcem"

(D. Thomas)

Ze względu na okoliczności dodam, że tego wiersza nikomu nie dedykuję. Ma on służyć jedynie pobudzeniu pewnego nastroju.