"(...) w najdrobniejszej cząstce materii istnieje świat stworzeń, żyjątek, zwierząt, entelechii i dusz.”

Gottfried Wilhelm Leibniz

Historię masonerii spekulatywnej można śledzić od roku 1717, kiedy to zawiązana została Wielka Loża Anglii, szczególnie za od 1723 roku 

- wydania pierwszego dokumentu wolnomularskiego, tzw. Konstytucji Andersona

. Kodeks ten jest niezwykle ważnym nie tylko dla masonerii, ale i całej epoki. Przedstawia z pewnością nie jedyną i może nawet nie dominującą, acz istotną dla epoki wizję „metody religijnej". Dołączona do Konstytucji historia wolnomularstwa na tle dziejów całej ludzkości prezentuje oryginalną, angielską, ale i wykazującą pewne zewnętrzne inspiracje wizję „poważnej religii". 

Zawartą w Konstytucjach historię świata od czasów Adama można interpretować zarówno na gruncie tradycyjnej teologii chrześcijaństwa i objawienia pierwotnego, jak i filozoficznych interpretacji religii, prezentowanych przez wielkie, acz nieortodoksyjne umysły epoki, takie jak Newton czy Leibniz. Wzmianka o „wypisanych w sercu Sztukach Wyzwolonych, a szczególnie Geometrii" odzwierciedla proces z pozoru odwrotny do badań Żyjącego - korzystanie z gotowej wiedzy danej człowiekowi przez Boga.  

(Zwięzłe streszczenie początków wolnomularstwa w: T. C e g i e l s k i, Początki masonerii spekulatywnej, czyli Wielkiej Loży Londynu zmagania z historią i polityką lat 1717--1738)