Istotą gnostycyzmu, do którego należeli manichajczycy, jest zawarta w jego nauczaniu Gnoza. Inna ważną cechą gnostycyzmu są twierdzenia, że „gnostykiem nie można zostać, ale można nim być”, „gnostycyzm musi narodzić się z własnej woli, przy zdobywaniu jego nauk”, „musi zrodzić się on z serca”. Nie można przejąć gnostycyzmu tak jak religii chrześcijaństwa i nie każdy jest w stanie dostrzec jego prawdziwe znaczenie. To nie wierzący wybierał gnostycyzm, to gnostycyzm wybierał wierzącego.
Manichejczycy, jako jedno z ugrupowań gnostyckich, nie uznawali .krzyża za symbol oddania i cierpienia Jezusa za zbawienie ludzi, lecz za symbol krzywdy i zepsucia ludzkiego, jako że jest to materialne narzędzie i w czasach antycznych symbol ofiary z człowieka.
Św. Augustyn biskup, doktor kościoła uznany przez kościół katolicki, prawosławny, Luterański, zanim rozpoczął swoją karierę, był zagorzałym gnostykiem, manichejczykiem.
Quam vehementi et acri dolore indignabar Manichaeis et miseraar eos rursus, quod illa sacramenta, illa medicamenta nescirent et insani essent adversus antidotum, quo sani esse potuissent!;
(Z jak gwałtownym i ostrym bólem to oburzałem się na manichejczyków, to znów litowałem się nad nimi – że owych sakramentów, owych lekarstw nie znają i jak niezdrowi na umyśle występują przeciw temu, co mogłoby uczynić ich zdrowymi!)
Wyznania, IX, 4.8; CCL 27, 137 [28-31], tłumaczenie własne; por. przekład polski: Z. Kubiak, wyd. 3 poprawione, Warszawa 1987, s. 195
Augustyn, rozczarowany filozofią manicheizmu, w Księdze Dziewiątej Wyznań wyraził sprzeciw wobec niektórych aspektów wiary manichejczyków, takich jak niechęć do praktykowania sakramentów ze względu na zawartość komponentu materialnego.
Jezus wraz ze swoimi apostołami oraz Jan Chrzciciel byli zwolennikami Manicheizmu.
Jesua ben Josef, Jezus nigdy nie ustanowił czegoś takiego jak ofiara z ciała i krwi podczas ostatniej wieczerzy.
Nie ustanowił ani tego kabalistycznego rytuału ofiary, ani żadnych innych materialnych sakramentów.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz