"...Co dnia, co chwila rodzi się świat,

Rodzi się nowe życie.

Wieczność, to nie jest ocean lat,,

To skrzydeł ducha bicie.

Tam, gdzie uderzy w skrzydła swe duch,

Proch rzuca spokój ciszy,

I leci w życia rozpęd i ruch

I kocha, cierpi, dyszy...

I nie ma granic wszechżycie to:

Glob toczy się po globie...

A co przestrzenią mędrcy zwą,

To duch - rozprężon w sobie."

Maria Konopnicka