Poniższy diagram łączy tradycyjną astrologię – dwanaście znaków zodiaku i koło domów – z kołem kwintowym i przypisaniem każdemu znakowi jednej tonacji durowej i pokrewnej molowej. W centrum widzimy napis ** „TRIUNE GOD”** („Bóg w Trójcy”) i okrąg z numerami od 1 do 12, odpowiadającymi kolejno domom astrologicznym. Każdy segment to:

Znak Dom Tonacja durowa Tonacja molowa Liczba znaków przykluczowych

Baran (♈ Aries) 1 D♭ dur B♭ mol 2 bemole

Byk (♉ Taurus) 2 E♭ dur C mol 3 bemole

Bliźnięta (♊ Gemini) 3 F♯ dur D♯ mol 6 krzyżyków

Rak (♋ Cancer) 4 A♭ dur F mol 4 bemole

Lew (♌ Leo) 5 B♭ dur G mol 2 bemole

Panna (♍ Virgo) 6 C dur A mol brak znaków (tonacja „naturalna”)

Waga (♎ Libra) 7 D dur H mol (B mol) 2 krzyżyki

Skorpion (♏ Scorpio) 8 E dur C♯ mol 4 krzyżyki

Strzelec (♐ Sagittarius) 9 F dur D mol 1 bemol

Koziorożec (♑ Capricorn) 10 G dur E mol 1 krzyżyk

Wodnik (♒ Aquarius) 11 A dur F♯ mol 3 krzyżyki

Ryby (♓ Pisces) 12 H dur (B dur) G♯ mol 5 krzyżyki

Co tu widzimy?

Koło znaków zodiaku i domów – Pozycja każdego znaku w kole wynika z kolejności od Barana (I dom) aż do Ryb (XII dom).

Tonacje i koło kwintowe – Rozmieszczenie kluczy w porządku kwintowym: idąc zgodnie z ruchem wskazówek (od D♭ do H), stopniowo dodajemy krzyżyki; w przeciwnym kierunku – bemole.

Relacje durowo-molowe – Każdej tonacji durowej przyporządkowana jest jej tonacja pokrewna molowa (w tabeli jako molowa równoległa), co odzwierciedla harmoniczne napięcia i „barwy” odpowiadające cechom charakterologicznym znaku.

Symbolika religijna – Centralny motyw „Triune God” sugeruje, że autor widzi w harmonii zodiaku i muzyki obraz boskiej trójjedności – analogię między trzema aspektami Boga a strukturą muzyczno-astrologiczną.

Harmonia sfer: idea Pythagorasa i później Keplera (w „Harmonices Mundi”) głosiła, że ruchy planet tworzą niewidzialną muzykę sfer – tu zinterpretowaną jako realne tonacje klawiszowe.

Psychologiczne barwy tonacji: w muzyce klasycznej – i zwłaszcza romantycznej – poszczególne tonacje traktowano jak „charaktery” (np. F dur jako pogodny, dźwięczne B dur jako podniosłe), co zgrabnie przecięto tu z astrologicznymi cechami znaków.

Praktyczne zastosowanie: kompozytorzy i improwizatorzy inspirowani astrologią mogli wybierać tonację „Barana” do utworów energetycznych, „Wagę” do wyważonych, dyplomatycznych, „Rak” do nastrojowych, melancholijnych itp.