Miłość tworzy na wszystkich trzech poziomach istnienia. Bez miłości nie może powstać nic dobrego, pięknego ani trwałego. Nienawiść potrafi tylko niszczyć.

Nasze niższe jaźnie często hołubią utrwalone upodobania, niechęci, które stoją na przeszkodzie powstawaniu i przepływowi uczucia miłości. Możemy być zupełnie nieświadomi faktu, że niższe Ja ma w sobie nienawiść, gniew, urazy, złość, zawiść czy zazdrość, chociaż często niejasno zdajemy sobie sprawę, że jednak żywimy te uczucia.

Możemy mieć niejeden powód, by nienawidzić pewnych ludzi czy rzeczy, ale bez względu na to, czy nienawiść jest uzasadniona, czy nie, musimy się jej pozbyć, zanim będzie mogła wkroczyć miłość. Nienawiść nie rani tego, kogo się nienawidzi. Natomiast nienawidzącemu nie przynosi nic dobrego – tylko krzywdę.  Ponieważ nienawiść odcina nas od Wyższego Ja, którego istotą jest miłość, pozbycie się jej jest naszym obowiązkiem wobec samych siebie.

Aloha

 Gautama, znany jako Budda, kiedyś powiedział: „Nie zanurzaj sznura umysłu w to, co nie zgłębione. Kto tak czyni, błądzi". Najpewniej dostrzegł to, co zauważyło i wielu innych od jego czasów: że ci, którzy poświęcają większość czasu na spekulacje dotyczące niewytłumaczalnych zjawisk, rzadko zdobywają się na korzystanie z prostych prawd, które wszyscy potrafią zrozumieć i które są „drogocennymi perłami".

Inteligencja poza lub w materialnym świecie wokół nas wydaje się żyć, poruszać się i podlegać uporządkowanym zasadom, które możemy nazwać „prawem". Wszystko  co nam się jawi, wyłania się z chaosu, ale żadna ta rzecz nie jest pozostawiona chaotycznemu biegowi wydarzeń. Wszystkie rzeczy, widzialne i niewidzialne, dotykalne i niedotykalne, dzieją się według określonych praw, które nigdy się nie zmieniają. Jednocześnie prawa te, działając na różnych płaszczyznach... bywają niedostrzegane.

Aloha wau iā ʻoe La'a kea

 "Widzenie" 

(Wynika z zasady IKE: Świat jest taki, jaki myślisz, że jest)

Jest to zdolność funkcjonowania w świecie z perspektywy wymienionych zasad, „widzenia" rzeczy raczej właśnie w tym aspekcie, niż w zwykły sposób. Takie funkcjonowanie nazywamy często działaniem na drugim poziomie (ike papalua) w odróżnieniu od poziomu pierwszego (ike papakahi). W myśleniu na pierwszym poziomie, czyli w zwyczajnej rzeczywistości większości ludzi, świat jest niezależny od myślenia, wszystko jest od siebie oddzielone, energia przenoszona jest wyłącznie przez fizyczne media, przeszłość posiada większą moc niż teraźniejszość, kochając ryzykujemy, że zostaniemy unieszczęśliwieni, moc istnieje na zewnątrz nas, a skuteczność zależy od geniuszu, wynagrodzenia, siły przebicia lub szczęścia. 

Funkcjonowanie na drugim poziomie w świecie, zdominowanym przez poziom pierwszy, nie należy do rzeczy łatwych, lecz jest to klucz do sukcesu w szamanizmie. Tym, co stanowi szczególne wyzwanie, jest fakt, że szaman musi stale utrzymywać w świadomości istnienie poziomu pierwszego, by móc komunikować się z ludźmi, którzy funkcjonują tylko na nim.

"Widzenie" jest tym, czym myślisz że jest.

'Ike no i ka la o ka ' ike                     
Mana no i ka la o ka mana

"(...) dysponujemy paroma niezwykłymi narzędziami do rozwiązywania tajemnicy naszego jestestwa. Pierwszym narzędziem jest potęga uwagi. Uwaga jest tym co pozwala nam patrzeć i uczyć się. Dźwięk naszego imienia przykuwa uwagę, opanowaliśmy to jeszcze w dzieciństwie. Uwaga uruchamia także wszystkie pozostałe zdolności patrzenia, słuchania, odpowiadania. Pozyskujemy informacje i przetwarzamy ją przekuwając cudzą uwagę, uczymy się przekazywania informacji dalej innej osobie, światu.

W miarę upływu czasu doprowadziliśmy jednak do mistrzostwa sztukę przesypiania życia. Wydaje nam się, że na niczym nie musimy skupiać uwagi, ponieważ mamy pewność, że doskonale wiemy co dzieje się wokół nas. Nasze reakcje na wszystko stają się przewidywalne, a myślenie automatyczne. Zakładamy przy tym automatycznie, że wiemy co myślą inni ludzie. Tłumaczymy się że nasza uwaga osłabła przez zaniedbanie. A co jeśli odkryjemy na nowo Jej zapobiegającą moc. Wszak miewaliśmy umysły bystre i giętkie zdolne ogarnąć zmiany. Bo też zmiany są absolutnie nieuniknione, nie ma sensu załamywanie się z powodu niespełnionych nadziei. Gdybyśmy korzystali ze wszystkich swoich zmysłów, życie by nas tak nie zaskakiwało i nie zdumiewało. Gdybyśmy naprawdę słuchali nie tylko tego co mówią inni ludzie, ale także tego co mówimy po cichu do siebie, mielibyśmy o wiele więcej empatii wobec innych i o wiele więcej litości dla siebie. Zamiast tego stale coś zakładamy i powodujemy tym same nieporozumienia. Wzmocnienie uwagi i skupienia na początku może się wydawać męczące, ale korzyści szybko to z nawiązką wynagrodzą. Mózg chętnie podejmuje nowe wyzwania. Patrz słuchaj i obserwuj bez osądzania, zauważ o ile uczciwszy staje się twój emocjonalny odzew. Bez zmyślanych fabuł uwaga pozwala na dogłębną świadomość w każdym momencie życia."

Don Miguel Ruiz (mądrość Tolteków)

Trzecia zasada huny, części polinezyjskiej wiedzy tajemnej w formie nowożytnej, głosi, że >energia podąża za uwagą" MAKIA.

A 'ohe pau ka 'ike i ka halau ho'okahi 

 

"CAŁE TWOJE ŻYCIE JEST TYLKO SNEM. ŻYJESZ W ŚWIECIE fantazji, gdzie wszystko, co wiesz o sobie, jest prawdziwe tylko dla ciebie. Twoja prawda nie jest prawdą dla nikogo więcej, nawet dla twoich własnych dzieci czy rodziców. Wystarczy porównać, co sam myślisz o sobie i co myśli o tobie twoja matka. Będzie mówić, że zna cię bardzo dobrze, lecz nie ma pojęcia, kim naprawdę jesteś. Wiesz, że nic nie wie. Możesz sądzić, że bardzo dobrze znasz swoją matkę, ale w rzeczywistości nawet nie domyślasz się, jaka jest. Ma w głowie te wszystkie fantazje, z których nie zwierzyła się nigdy nikomu. Nie wyobrażasz sobie, co naprawdę w niej tkwi.

Jeśli spojrzysz wstecz i spróbujesz przypomnieć sobie, co robiłeś, kiedy miałeś jedenaście czy dwanaście lat, okaże się, że pamiętasz nie więcej niż pięć procent własnego życia. Oczywiście będziesz pamiętał najważniejsze rzeczy, takie jak imię, bo stale je powtarzasz. Ale czasami zapomina się imiona przyjaciół. To dlatego, że twoje życie składa się z marzeń, snów - mnóstwa maleńkich snów, które przez cały czas się zmieniają. A sny szybko się rozwiewają i dlatego tak łatwo zapominamy.

Każdy człowiek ma swój własny sen o życiu, który całkowicie różni się od snów innych ludzi. Śnimy zgodnie z naszymi przekonaniami i modyfikujemy owe sny zgodnie z tym, jak się osądzamy, wyrokujemy i ponosimy karę."

Don Miguel Ruiz widzi to zgodnie z tym, że jego mądrość wywodzi się od szamanów wojowników, to nauki Tolteków. Polinezyjska wiedza tajemna, która co prawda wywodzi się z podobnych kręgów, jednak ma inny charakter, stawia szamana czy widzącego w roli łowcy przygód. Więc zgodnie z nowożytnie ustalonymi, w celu ujawnienia części długo strzeżonej tajemnicy (huna), zasadami po pierwsze IKE- rzeczywistość jest taka jak myślisz że jest, więc faktycznie jesteś w swoim śnie. Jednak łowca przygód nie walczy ze swoją rzeczywistością tylko pamięta, że drugie KALA - nie ma żadnych ograniczeń i po trzecie MAKIA - energia podąża za jego uwagą. Posługując się takim sposobem widzenia łatwiej uświadomić sobie, że cała ta elastyczność rzeczywistości to nasza szansa na to aby być szczęśliwym. Zaś zgodnie z zasadą MANA - że cała moc pochodzi od nas, łatwiej nam zrozumieć, że rzeczywistość która nas otacza, że to jak widzimy innych, jest odzwierciedleniem tego co kryje się w nas. To ułatwia też radzenie sobie z tym ile uwagi i aprobaty naszego otoczenia otrzymujemy. 

Druid i Szaman