Filozofia jogiczna jest uważana za korzeń Jogi. Jeśli musisz zmierzyć siłę drzewa, musisz sprawdzić głębokość jego korzeni, a nie wysokość. W związku z tym drzewa o głębokich korzeniach nie są łatwo wyrwane z korzeniami przez burzę lub nawet mówią o tornadzie. Jest to uniwersalne prawo natury i to samo odnosi się do jogi. Jest bardzo ważne aby ta podstawa lub korzeń czyli  filozofia jogi była jasna i głęboka w umyśle nauczyciela, mogą oni wtedy prowadzić swoje klasy i kierować swoimi uczniami z przekonaniem. Filozofia jogi jest narzędziem, które pozwala ustabilizować umysł, aby dotrzeć do ostatecznego źródła życia. Z drugiej strony praktyka Asany jest praktyką fizyczną wymagającą stabilności i wygody ciała. W związku z tym, oba podmioty muszą być w doskonałej kombinacji, aby czerpać pożądane korzyści. Wielki mędrzec Patanjali opisuje jogę jako "Yogah chitta vritti Nirodhah", co oznacza "Joga jest procesem zaprzestania fluktuacji gadającego umysłu". Aby wyrosło drzewo, musi zostać zasadzone ziarno.